Foto Express - zdjęcia do dokumentów, fotograf przy UM Gliwice, Gliwice, Poland. 47 likes. Wykonujemy zdjęcia do dokumentów (paszporty, dowody osobiste, prawo jazdy, dyplomowe), ksero Zdjęcia do dokumentów (paszport, dowód osobisty, prawo jazdy, legitymacja (8 sztuk) - ekspresowe 10,00 - 15,00 PLN Studio Nowa Era al. Pułkownika Władysława Beliny-Prażmowskiego 9, Kraków, tel: 12 294 50 52 Krótko powiem o tym, z czym nie mogę Ci pomóc. Nie posiadam lokalnego studia, nie zrobię Ci zatem zdjeć do dokumentów w Wieliczce, nie wywołasz też u mnie odbitek. Mieszkam w Krakowie, ale do Wieliczki mam bliżej niż do niektórych dzielnic Krakowa, dlatego mogę zaoferować mieszkańcom Wieliczki swoje usługi. Fotograf Koszalin. Zdjęcia do różnych dokumentów, w tym także do dowodu osobistego, paszportu i prawa jazdy można zrobić w punktach fotograficznych znajdujących się na terenie Koszalina. Koszt wykonania zdjęć wynosi około 30-40 zł. Zdjęcia do karty pobytu. Zdjęcia do książeczki wojskowej. Zdjęcia do legitymacji szkolnej. Zdjęcia do wizy. Zdjęcia do CV. Zdjęcia do dyplomu. Zdjęcia do karty miejskiej. Zdjęcia do dokumentów Wieliczka - lista punktów usługowych blisko Ciebie. Sprawdź gdzie szybko zrobisz zdjęcie do dokumentu! Gwarantujemy spełnienie wszystkich Twoich praw wynikających z ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, tj. prawo dostępu, sprostowania oraz usunięcia Twoich danych, ograniczenia ich przetwarzania, prawo do ich przenoszenia, niepodlegania zautomatyzowanemu podejmowaniu decyzji, w tym profilowaniu, a także prawo wyrażenia sprzeciwu . Strona głównaFoto Studio Konaszewska-Pyla Foto Studio Konaszewska-Pyla - informacjePlac Jana Matejki 9 - Kraków tagi: fotograffotografia analogowafotografia cyfrowausługi fotograficznezdjęciazdjęcia do dokumentówzdjęcia do dowoduzdjęcia maturazdjęcia studia Adres - dokładne informacje. Kraj: Polska Województwo województwo Małopolskie Dzielnica: Stare Miasto Miasto: Kraków Ulica: Plac Jana Matejki 9 Dane Kontaktowe - Foto Studio Konaszewska-Pyla. Najnowsze wpisy blogowe Podobne miejsca oraz firmy zlokalizowane okolicy miasta Kraków. Zobacz najpopularniejsze popularne miasta zyskujące na Popularności w Polsce: Kraków, Warszawa, Katowice, Bydgoszcz, Zakopane, Wrocław, Poznań, Kielce, Gdańsk, Gdynia, Łódź, Opole, Sprawdź również inne miasta: Złoczew, Zelów, Zdzieszowice, Zakliczyn, Wysoka, Wielichowo, Wasilków, Tyczyn, Tuszyn, Trzcianka, Tolkmicko, Tarczyn, Świnoujscie, Świętochłowice, Świecie, Poniatowa, Polanów, Płock, Pieszyce, Ostrów Wielkopolski, Olszyna, Olawa, Nowe Brzesko, Nowa Ruda, Nisko, Nidzica, Mrozy, Modliborzyce, Mikołajki, Międzybórz, Miasteczko Śląskie, Lubniewice, Lubień Kujawski, Łabiszyn, Kwidzyn, Kunów, Krotoszyn, Kornik, Konstantynow Łódzki, Jeziorany, Jelenia Góra, Jaworzno, Jastrowie, Gorzów Wielkopolski, Frombork, Dzierzoniów, Dobra-Powiat-Lobeski, Dębno, Darłowo, Brzeg Dolny, Bolków, Biłograj, Bierutów, Barlinek Popularne kategorie zyskujące na popularności w Polsce: Ile ocen dostępnych jest w kategorii Fotograf w Wieliczne W kategorii Fotograf w Wieliczne dostępnych jest 10 opinii, które wykonawcy zdobyli od swoich dotychczasowych klientów. Średnia wszystkich ocen w tej kategorii wynosi Gdzie znaleźć opinie o wykonawcy? Wszystkie opinie na temat danego wykonawcy dostępne są na jego profilu na Fixly. Ponadto liczbę oraz średnią ocen możesz zobaczyć również na wizytówce, którą otrzymujesz, gdy specjalista wyśle Ci swoją ofertę. Ile kosztują usługi dobrego fotografa w Wieliczne? Koszt usługi fotografa jest uzależniony od cennika wybranego specjalisty. Możesz zapytać o szacunkową cenę jeszcze przed powierzeniem konkretnej usługi wykonawcy. Należy mieć na uwadze to, że ostateczne rozliczenie będzie wynikać z indywidualnych ustaleń z wykonawcą. Kiedy dostanę odpowiedź od wykonawcy? Wykonawcy mają 24 godziny, by odpowiedzieć na Twoje zapytanie. Przeciętny czas otrzymania pierwszej oferty w kategorii Fotograf to 6 min. Ile zapłacę za skorzystanie z Fixly? Nic nie płacisz za korzystanie z Fixly. Zlecanie usług i szukanie wykonawców jest całkowicie darmowe! Koszty ponosisz jedynie za zrealizowanie usługi. Wszelkie szczegóły wynagrodzenia za wykonanie powierzonego zadania ustalasz bezpośrednio ze specjalistą. Potrzebne Ci zdjęcie do dowodu osobistego, paszportu, legitymacji lub wizy? Sprawdź w jakim miejscu w Krakowie możesz zrobić fotografie do wybranych dokumentów. Specjalny kreator online, umożliwi Ci również samodzielne zrobienie fotografii do dokumentów z domu. Gwarantujemy, że fotografie będą spełniały wszystkie wytyczne, które przyjmuje się przy zdjęciach do dowodu osobistego, fotografii do paszportu, jak i również do różnego rodzaju wiz i legitymacji. Wymagania dla zdjęć do oficjalnych dokumentów Wymagania do fotografii do dowodu osobistego, paszportu i prawa jazdy są takie same, dlatego jedno przygotowane zdjęcie można wykorzystać do wielu oficjalnych dokumentów. Podczas robienia zdjęcia należy pamiętać, aby fotografia była: kolorowa o wymiarach 35x45 mm, wykonana na jednolitym tle o jasnym kolorze, aktualna, wykonana w ciągu ostatnich 6 miesięcy, dobrej jakości, a także powinna zachowywać odpowiedni poziom kontrastu odwzorowujący naturalny kolor skóry, wykonana w pozycji frontalnej (na wprost), gdzie twarz zajmuje ok. 70-80% miejsca (fotografia powinna obejmować całą głowę ­­­­­­­­­­­­- od jej czubka, aż po górną część barków). Źrenice osoby widocznej na zdjęciu powinny być widoczne. Na zdjęciu można pozować w okularach korekcyjnych, o ile nie przesłaniają one oczu lub brwi. Musisz wiedzieć, że osoba, która będzie widoczna na fotografii, nie powinna mieć jakiegokolwiek nakrycia głowy, chyba że jest to usprawiedliwione względami religijnymi. Do wniosku należy dołączyć w takim przypadku orzeczenie o przynależności do konkretnej wspólnoty religijnej. Pamiętaj, że na fotografii można mieć biżuterię pod warunkiem, że nie wpływa na owal twarzy. Można pozować również z zarostem, pod warunkiem, że nie utrudnia rozpoznania osoby widocznej na zdjęciu. Zdjęcie do dowodu osobistego Kraków Mieszkając w Krakowie możesz wykonać zdjęcia do różnych oficjalnych dokumentów, w tym także do dowodu osobistego. Zdjęcia do dowodu muszą spełniać określone warunki, jednakże w Krakowie można je przygotować na kilka różnych sposobów. Pierwszym z nich jest skorzystanie z usług dowolnego studia fotograficznego na terenie Krakowa. Możesz również udać się do jednej z fotobudek lub przygotować zdjęcie samodzielnie, bez wychodzenia z domu – przy pomocy witryny internetowej Passport Photo Online. Bez względu na to, jaką formę przygotowania zdjęć wybierzesz, zdjęcia do dowodu osobistego będą spełniały wyznaczone wytyczne. Zdjęcie do dowodu będziesz potrzebował podczas składania podania o wydanie dowodu osobistego po raz pierwszy, ale również przy wymianie dowodu osobistego na nowy ze względu na utracony termin ważności lub zmianę danych osobowych. Do dokumentów o wydanie dowodu osobistego należy dołączyć jedną, aktualną fotografię w formie papierowej o wymiarach 35x45 mm. Gdzie złożyć wniosek o dowód osobisty w Krakowie? Wniosek o wydanie dowodu osobistego w Krakowie można złożyć w następujących lokalizacjach: dla dzielnic od I-VII (dzielnice Śródmieście i Krowodrza) Centrum AdministracyjnePowstania Warszawskiego 10, I piętroPrzyjmowanie wniosków o wydanie dowodu osobistego – stanowiska nr 71-72Kontakt: 12 616 9123, 12 616 9126Wydawanie gotowych dowodów osobistych – stanowisko nr 77 Kontakt: 12 616 9143, 12 616 9141Godziny przyjęć pn-pt: – dla dzielnic od VIII – XIII (dzielnica Podgórze)Wielicka 28a, I piętroprzyjmowanie wniosków - stanowiska 4- 6wydawanie dowodów osobistych – stanowiska 1- 3Kontakt: 12 616 5704, 12 616 5700, 12 616 5703, 12 616 5717Godziny przyjęć pn-pt: – dla dzielnic od XIV – XVIII (dzielnica Nowa Huta)Zgody 2, parterprzyjmowanie wniosków – pok. nr 15wydawanie dowodów osobistych – pokój nr 16Kontakt: 12 616 8720, 12 616 8731Godziny przyjęć pn-pt: – Punkt Obsługi Mieszkańców Galeria Bronowice ul. Stawowa 61Kontakt: 12 616 97 92Godziny przyjęć pn-pt: – Punkt Obsługi MieszkańcówGaleria Serenada al. 41Kontakt: 12 616 97 06Godziny przyjęć pn-pt: – Zdjęcie do paszportu w Krakowie Jeśli zaplanowałeś zagraniczną wycieczkę, warto zadbać o wcześniejsze wyrobienie dokumentu paszportowego. Do paszportu niezbędne jest jedno zdjęcie biometryczne, o wymiarach 35x45 mm. Jest ono takie samo, jak fotografia do dowodu osobistego, dlatego raz wykonane fotografie mogą być zastosowane przy kilku różnych oficjalnych dokumentach. Wykonanie zdjęcia do dokumentu paszportowego jest szczególnie ważne dla osób, które często podróżują. Posiadanie takiego dokumentu pozwala na przekraczanie granic różnych państw, a w czasie kontroli np. na lotnisku identyfikacja osoby widocznej na fotografii przebiega szybko i bezproblemowo. Przygotowanie fotografii do dokumentu paszportowego, podobnie jak do dowodu osobistego, jest konieczne podczas składania wniosku o wydanie dokumentu paszportowego po raz pierwszy, jak i również podczas składania wniosku o wydanie nowego paszportu ze względu na kończący się termin ważności. Gdzie złożyć wniosek o paszport w Krakowie? Wniosek o wydanie paszportu w Krakowie można złożyć w siedzibie Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego mieszczącego się przy ul. św. Sebastiana 9-11. Zdjęcie do prawa jazdy w Krakowie Potrzebny Ci dokument prawa jazdy najszybciej, jak jest to możliwe? Potrzebujesz tylko zrobić odpowiednie zdjęcie. Fotografia do dokumentu zezwalającego na prowadzenie pojazdu musi być biometryczna o wymiarach 35x45 mm, czyli dokładnie taka, jaką wykorzystuje się do paszportów oraz dowodów osobistych. W czasie zatrzymania np. przez policję, rozpoznanie osoby oraz określenie jej uprawnień nie będzie problemem, gdyż na zdjęciu do dokumentu prawa jazdy twarz ma pozostawać odsłonięta. Wykonanie fotografii do dokumentu zezwalającego na kierowanie różnego rodzaju pojazdami po drodze jest niezbędne, w momencie gdy dokument prawa jazdy jest wydawany po raz pierwszy lub w przypadku wymiany dokumentu spowodowanej kończącym się terminem ważności. Gdzie złożyć wniosek o wydanie prawa jazdy w Krakowie? Wniosek o wydanie prawa jazdy w Krakowie składa się w lokalizacji: Centrum AdministracyjnePowstania Warszawskiego 10, piętro I, stanowiska 57-59Kontakt: 12 616 91 09, 12 616 93 71Godziny przyjęć pon-pt: – Zdjęcia do pozostałych dokumentów Oprócz fotografii do dokumentów, takich jak paszport, prawo jazdy i dowód, w Krakowie można wykonać wiele innych zdjęć. Niekiedy uczniowie, bądź studenci potrzebują zdjęć do legitymacji i dyplomów. Zdarza się również że, osoby starające się o konkretną pracę, muszą przygotować CV, do którego również niezbędne jest zdjęcie. Jeśli chodzi o wycieczki zagraniczne, oprócz paszportów funkcjonują wizy. Każdy dokument ma swoje określone wymogi odnoszące się do zrobienia prawidłowego zdjęcia, jednakże w Krakowie ­- zarówno w profesjonalnym studiu fotograficznym, w fotobudce, jak i przy pomocy aplikacji - możesz zrobić zdjęcie, które spełnia niezbędne warunki. Gdzie zrobić zdjęcie do dokumentów w Krakowie? Fotografie do dokumentów w Krakowie można wykonać w różnych miejscach, między innymi w zakładach fotograficznych jak i w fotobudkach. Zdjęcia do dowodu osobistego, paszportu prawa jazdy i nie tylko można przygotować przy pomocy aplikacji, bez wychodzenia z domu. Fotograf Kraków Zdjęcia do dowodu, paszportu, jak i również zdjęcia do wiz i legitymacji można zrobić w jednym z punktów fotograficznych mieszczących się w Krakowie. Fotografie zrobione w takim studiu z reguły kosztują ok. 30-40 zł. Fotobudki w Krakowie Fotografie do paszportu, dowodu oraz innych oficjalnych dokumentów możesz zrobić również w Fotobudkach mieszczących się w Krakowie. Dostępne są one pod adresami: Urząd Miasta Kraków – pl. Wszystkich Świętych 3-4 Urząd Paszportowy w Krakowie – ul. Św Sebastiana 5 Małopolski Urząd Wojewódzki w Krakowie. Wydział paszportowy – ul. Św. Sebastiana 11 PKP Kraków Główny – ul. Pawia 5a Galeria Kazimierz – ul. Podgórska 34 Małopolski Urząd Wojewódzki w Krakowie. Wydział cudzoziemców – ul. Przy Rondzie 6 CH Bonarka – ul. Kamieńskiego 11 Bronowice góra – ul. Stawowa 61 Aplikacja Passport Photo Online Jednym z najszybszych sposobów na zrobienie zdjęcia do dokumentów jest użycie aplikacji Passport Photo Online. Z narzędzia można skorzystać online lub pobierając ze sklepu Google Play i App Store na swój telefon. Następnie wystarczy wykonać zdjęcie lub wgrać takie, które już mamy w smartfonie. Sztuczna inteligencja zweryfikuje prawidłowość przygotowanej fotografii, a następnie dostosuje ją do odpowiedniego rozmiaru i usunie tło. Takie zdjęcie do dowodu, paszportu, legitymacji można samodzielnie wydrukować lub zamówić już przygotowaną, wydrukowaną wersję. Dzięki temu nie będziesz musiał nawet wychodzić z domu, by zrobić fotografię do wybranego dokumentu. Zobacz też, gdzie zrobić zdjęcia do dokumentów w woj. Małopolskim: Zdjęcia do dowodu Nowy Sącz Zdjęcia do dowodu Tarnów Wymagania dla zdjęcia opierają się na: Ostatnia aktualizacja: Wieliczka – miasto powiatowe w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Wieliczka oraz władz powiatu. Według danych GUS z 30 czerwca 2012 r. miasto liczyło 20 893 mieszkańców[1]. Powierzchnia miasta wynosi 13,41 km². Miejscowość rozwijała się od XIII w. jako ośrodek wydobywczy. Obecnie[kiedy?] miasto pełni funkcję typowo turystyczną (kopalnia soli) i sypialnianą (aglomeracja krakowska)[2]. Miasto znane jest z unikatowej w skali świata kopalni soli, którą odwiedza ponad 1 mln turystów rocznie (dane od stycznia do grudnia 2010 r. mówią o 1,003 mln osób)[3]. Położenie: Miasto leży w środkowej części woj. małopolskiego, w zachodniej części powiatu wielickiego, w północno-zachodniej części gminy Wieliczka. Znajduje się w obrębieMałopolski jako krainy historycznej. Były to też tereny ziemi krakowskiej. Wieliczka leży na południowy wschód od Krakowa. Rynek Górny w Wieliczce oddalony jest od Rynku Głównego w Krakowie o 13 km (w linii prostej)[4]. Miasto leży w kotliniemiędzy dwoma grzbietami wzgórz ciągnącymi się z zachodu na wschód: od południaPogórza Wielickiego, od północy Piasków Bogucickich wchodzących w skład Wysoczyzny Wielicko-Gdowskiej. Południowy grzbiet jest wyższy, natomiast grzbietem północnego wzgórza prowadzi droga krajowa nr 94. W pobliżu miasta przechodzi również autostrada A4 (europejska trasa E40), która w przyszłości połączy Kraków z Ukrainą[5]. Pomimo małej powierzchni miasta różnice względne wynoszą ponad 137 m: najwyższe wzniesienie jest położone 361,8 m a najniższy punkt leży na wysokości 224 m Rozciągłość zabudowań miejskich w kierunku południkowym wynosi ok. 6,2 km; a w kierunku równoleżnikowym ok. 3,7 km[7]. Wieliczka leży w obrębie aglomeracji krakowskiej. Graniczy z miastem Kraków oraz wsiami na terenie gminy Wieliczka: Lednica Górna, Grabówki, Zabawa, Siercza,Rożnowa[8]. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa krakowskiego. Miejscowość stanowi ok. 13% powierzchni gminy oraz ok. 3% powierzchni powiatu wielickiego. Miasto plasowało się na 39. miejscu w województwie małopolskim pod względem powierzchni z 13,41 km²[9]. Części miasta Wieliczki: Bogucice, Centrala, Glinki, Gościniec, Grabówki, Klasno, Kłosów, Kolonia, Kopalina, Koszutka,Krzyszkowice, Krzyżowa, Lednica Dolna, Lekarka, Podlesie, Turówka, Zadory. Herb Wieliczki nawiązuje do tradycji górniczej. Na niebieskiej tarczy umieszczono narzędzia używane podczas wydobywania soli: drewniany młot i dwa kilofki po bokach (w kolorze żółtym). Najstarszy zachowany obraz herbu Wieliczki naniósł na mapę miastaWilhelm Hondius w 1645 r. Pierwsze odkryte ślady warzelnictwa pochodzą z IX wieku[13]. Powstawały wtedy pierwsze warzelnie soli, czerpiące solankę ze źródeł. Prawdopodobnie pierwszymi osadnikami była ludność z plemion celtyckich[14]. W późniejszych latach zostali oni wyparci przezludność słowiańską. Znaczenie osady górniczej wzrosło po przeniesieniu stolicy Polski z Gniezna do Krakowa przez Kazimierza Odnowiciela. Warzelnie przynosiły wielkie dochody, których książę potrzebował na utrzymywanie dworu wraz z drużyną oraz odbudowę zniszczonego kraju[15]. Systematyczny rozwój osady górniczej zahamował najazd tatarski, który zniszczył Kraków oraz okolice[16]. Od połowy XIII wieku produkcja soli w Wieliczce polegała na wygotowywaniu ze słonej wody proszku solnego. Lecz źródła solankowe w następstwie nadmiernej eksploatacji zaczęły się wyczerpywać, dlatego przystąpiono do pogłębiania tych źródeł, czyli studzien. W 1252 r. odkryto pokłady soli kamiennej i od tej pory zaczęto wydobywać sól metodą głębinową[17]. W 1289 r. Henryk Prawy będący ówczesnym panem Ziemi Krakowskiej wydał dokument zezwalający braciom Leszkowi i Jeskowi vel. Hysinboldowi założyć w Wieliczce miasto naprawie frankońskim. W kolejnym roku tj. 1290 książę Przemysław II nadał Wieliczce prawa miejskie[18]. W 1311 za panowaniaWładysława Łokietka, pełniący obowiązki wójta Geslar de Kulpen przyłączył się do buntu wójta Alberta. Po stłumieniu buntu wójt uciekł na Śląsk, gdzie dalej urzędował jako włodarz Wieliczki[19]. We wcześniejszych latach na ternie Wieliczki osiedlali się niemieccy górnicy. Spowodowało to zastąpienie łaciny przez język niemiecki. Po upadku rebelii król spostrzegł rosnące zagrożenie germanizacjąi przywrócił do użytku język łaciński. Za czasów rządów Kazimierza Wielkiego nastąpił gwałtowny i szybki rozwój miasta[20]. Miasto zostało otoczone murami, wybudowano zamek żupny i nastąpił rozwój gospodarczy miejscowości. Mikołaj Wierzynek założył szpitalna Turówce (dzielnica) oraz schronisko dla bezdomnych[21]. Trzynastego wieku sięgają również dzieje wielickiego zamku, który od początku pełnił rolę siedziby administracyjnej Żup Krakowskichwarzelni i kopalni soli w Wieliczce oraz Bochni. Dochody z Żup stanowiły przez wiele wieków jeden z głównych filarów polskiej gospodarki (w XIV w. dawały aż 1/3 wszystkich dochodów skarbu państwa). Wzmożone zainteresowanie turystyczne Wieliczką przyniósł XVI w., dzięki stworzeniu możliwości zwiedzania kopalni. Renesansowy zachwyt światem i żądza poznania przyciągały do wielickiej kopalni podróżników łaknących doświadczyć "podróży do wnętrza ziemi".Za czasów Władysława Jagiełły nastąpił rozwój terytorialny miasta. W okresie ostatnich Jagiellonów następował dalszy rozwój miasta. Struktura narodowościowa Wieliczki była dość jednolita, ponieważ koloniści niemieccy zostali spolonizowani[22]. Większość mieszkańców stanowili Polacy. W XVI w. zaczęły tworzyć się cechy. Na początku XVII w. było ich aż 14[22]. U szczytu potęgi gospodarczej miasta, Wieliczka była największym miastem przemysłowym w kraju. W 1651 r. Wieliczkę nawiedziła zaraza, która zdziesiątkowała ludność miasta. W latach 1655-1660, czyli za czasów potopu szwedzkiego nastąpił schyłek gospodarczy miasta. Wieliczka została splądrowana i spalona przez Szwedów. Miasto nie było jednak terenem walk. Załoga szwedzka pilnowała kopalni oraz robotników, ściągała podatki oraz żywność[23]. Gabriel Wojniłłowicz u bokuJerzego Sebastiana Lubomirskiego przystąpił do zorganizowania liczącego ok. 3000 ludzi oddziału, który wziął udział w wyzwoleniu Wieliczki, Bochni i Wiśnicza. Bitwa odbyła się w Kamionnej, gdzie Polacy uderzyli ze wzgórza, odnosząc zwycięstwo. Po złych czasach Potopu, nastąpiła jeszcze chwila rozwoju po wiktorii wiedeńskiej, kiedy król Jan III Sobieski w 1683 r. ufundował dzwonnicę w centrum miasta. 9 czerwca 1772 r. rozpoczęła się okupacja Wieliczki przez siły austriackie. W 1809 r. zdobytą przez Austriaków Wieliczkę włączono w skład Księstwa Warszawskiego. Habsburgowie odzyskali miasto po upadku Księstwa i jego rozbiorze w wyniku ustaleń Kongresu Wiedeńskiego. Od tej pory pod urzędową, niemiecką nazwą Groß Salze, stała się częścią Galicji. Za czasów rozbiorów wzrosło bezrobocie, ponieważ Austriacy ściągali nowoczesny sprzęt do kopalni z głębi Austrii, zaprzestano również produkcji machin i narzędzi na terenie miasta i okolic, ponadto z powodu niskich płac w kopalni, górnicy polscy zwalniali się masowo, co spowodowało przymusowy przyjazd górników niemieckich, węgierskich, siedmiogrodzkich oraz chorwackich[24]. Zmienił się skład narodowościowy miasta na rzecz ludności napływowej. Po wybuchu w 1846 r. powstania krakowskiego przy pomocy górników Edward Dembowskiprzejął władzę w Wieliczce i skarbiec kopalni soli. Został sekretarzem Jana Tyssowskiego, dyktatora rewolucji. W okresie autonomii galicyjskiej nastąpił stopniowy rozwój miasta. Wieliczka była największym skupiskiem górników w Galicji, Żupy zatrudniały ponad 2000 pracowników[25]. Dopiero pod koniec XIX w. nastąpił rozwój budownictwa publicznego. Wcześniej rozbudowywano miasto za pieniądze prywatne. Wybudowano Kolonię Górniczą (osiedle dla rodzin górniczych), elektrownię salinarną (zaopatrywała w prąd nie tylko kopalnię, ale i miasto) oraz nowoczesną warzelnię soli. W okresie międzywojennym nastąpił rozwój terytorialny Wieliczki[26]. Powstawały nowe dzielnice mieszkaniowe. W 1933 r. miał miejsce strajk górników, spowodowany obniżką płac o 13%. Strajk stłumiono policją szturmową[27]. 7 września 1939 r. rozpoczęła się okupacja niemiecka, przez wojska niemieckie, które wkroczyły do Polski od strony Słowacji. Miasto było przeludnione, ponieważ na wieść o budowanym getcie w Krakowie, przeniosło się do Wieliczki 5,4 tys. osób pochodzenia żydowskiego. W całym mieście mieszkało 11 tys. Żydów, głównie w dzielnicy Klasno[28]. Jednak po otwarciu krakowskiego getta, rozpoczęto wywózki ludności żydowskiej z Wieliczki do Krakowa. 21 stycznia 1945 r. do Wieliczki wkroczyły wojska radzieckie. Po II wojnie światowej rozpoczął się okres systematycznego rozwoju miasta[29]. W 1978 r. UNESCO postanowiło wpisać wielicką kopalnię soli na listę światowego Dziedzictwa Kultury[30]. W 1992 r. w mieście nastąpiła katastrofa górnicza. Wyciek wody w poprzeczni Mina spowodował zapadnięcie się torowiska oraz pęknięcie murów klasztoru Franciszkanów[31]. W 1994 r. miasto zostało uznane za pomnik historii[30]. 1 stycznia 2006 r. do Wieliczki przyłączono część wsi Czarnochowice[32]. (artykuł pochodzi ze strony: Powiat wielicki został utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej państwa. Jego siedzibą jest Wieliczka. Leży w województwie małopolskim w bezpośrednim sąsiedztwie aglomeracji krakowskiej. Graniczy z powiatami: krakowskim, bocheńskim i myślenickim. W skład powiatu wchodzą gminy: miejsko-wiejskie: Wieliczka, Niepołomice wiejskie: Biskupice, Gdów, Kłaj. Powiat, którego powierzchnia wynosi 411 km2, tworzy 91 miejscowości. Daje mu to 15 miejsce wśród 22 powiatów województwa małopolskiego. Użytki rolne zajmują 64% powierzchni powiatu, lasy i tereny leśne 19%. Ludność powiatu według stanu na koniec 2011 roku liczy 113 037 osób, z czego prawie połowa zamieszkuje gminę Wieliczka. Liczba mieszkańców powiatu wzrasta, co świadczy o jego atrakcyjności. Powiatową przestrzeń na całej długości przecina autostrada A4, stanowiąca część drogi międzynarodowej E40. Węzły komunikacyjne (zjazdy i wyjazdy) przy A4 od zachodu na styku z Krakowem w Bieżanowie a od wschodu w Targowisku. W powiecie jest bardzo dobrze rozwinięta sieć dróg lokalnych, zarówno wojewódzkich, powiatowych, jak i gminnych. Największą zaletą powiatu wielickiego są jego walory turystyczno-krajobrazowe. Magnesem przyciągającym turystów do Wieliczki jest kopalnia soli, którą odwiedza rocznie ponad 1 000 000 osób. Dużym zainteresowaniem turystycznym cieszy się również Zamek Królewski w Niepołomicach. Ta renesansowa budowla nazywana „Małym Wawelem”, która była w przeszłości siedzibą królewską, jest dzisiaj miejscem, gdzie odbywają się kongresy, biesiady staropolskie i koncerty. W pobliskiej Puszczy Niepołomickiej, położonej w znacznej części w gminie Kłaj, znajduje się rezerwat „króla puszczy” – żubra. Na obszarze 56 ha mieszka ich około 30. W puszczy znajduje się wiele ciekawych rezerwatów przyrodniczych. Z kolei południową część powiatu cechują wspaniałe miejsca widokowe, z których można podziwiać Kraków czy pasma gór, z Tatrami włącznie. Pogórze Wielickie przecina Dolina Raby, która należy do najchętniej odwiedzanych okolic w powiecie. (artykuł pochodzi ze strony: Fotografia (gr. φως, phōs, D. phōtós – światło; gráphō – piszę, graphein – rysować, pisać; rysowanie za pomocą światła) – zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne – fotografia otworkowa, rayografia. Podstawowy podział technik fotograficznych fotografia analogowa – od swego powstania oparta na chemii światłoczułych związków srebra. Dzieli się na fotografię monochromatyczną i fotografię barwną. Materiały fotograficzne dzieliły się na dwa rodzaje: pierwsze służyły do utrwalenia obrazu waparacie i produkowane były w postaci klisz ciętych (do aparatów wielkoformatowych – fotografia wielkoformatowa), błon (filmów) perforowanych (do aparatów małoobrazkowych), błon zwojowych najczęściej o szerokości 60 mm (do aparatów średnioformatowych). Obraz zapisany na kliszach przenoszony był na papiery o różnych formatach. szlachetne techniki fotograficzne – techniki oparte na wykorzystaniu światłoczułości i garbujących właściwości chromianów, a także innych związków światłoczułych, np. guma, pigment, bromolej. fotografia cyfrowa – tutaj rejestracja obrazu odbywa się nie na materiale światłoczułym, ale na urządzeniu optoelektronicznym zwanym matrycą (np. w układzie CCD, CMOS) zamontowaną w aparacie cyfrowym. Obiektywy aparatów cyfrowych są identyczne (pod względem konstrukcji optycznej) ze stosowanymi w aparatach do fotografii tradycyjnej, ale występują też w postaci zmodyfikowanej, np. z wbudowanymi mechanizmami korekcji wstrząsów. Naukowców od zawsze fascynowała możliwość rejestrowania dokładnych obrazów ruchu, przykładem jest twórczość Eadwearda Muybridge'a. Historia Jedna z pierwszych fotografii barwnych wykonana (ok. 1900 roku) metodą opracowaną przez "Polskiego Edisona" Jana Szczepanika. Szczepanik opatentował tę metodę w USA i w Wielkiej Brytanii. Na podstawie licencji Szczepanika amerykańska firma Kodak w roku 1928 wprowadziła do sprzedaży film barwny "Kodachrome", a niemiecka firma AGFA, po ulepszeniu jego projektu, wyprodukowała własne aparaty małoobrazkowe "Agfacolor". Autoportret Siergieja Prokudina-Gorskiego z lat 1905-1915 nad rzeką Karolitskai niedaleko Batumi. Fotografia, powstała w XIX wieku, korzystała z wynalazków znanych już wcześniej. Przykładem jest camera obscura, znana już w starożytnej Grecji. 1556 – Georg Fabricius zauważył, że chlorek srebra zaczernia się pod wpływem promieni słonecznych. 1724 – światłoczułość azotanu srebra zaobserwował Johann Heinrich Schulze. 1725 – w Halle Johann Heinrich Schulze uzyskał pierwsze odwzorowanie obrazu na emulsji światłoczułej sporządzonej z chlorku srebra na podkładzie z białej kredy. Spreparowana odpowiednio kreda posłużyła jako substancja mająca zapewnić w miarę równomierne pokrycie materiału podkładowego emulsją. Jako obrazu do odwzorowania użył nieprzeźroczystego materiału, w którym wyciął szablony. Następnie naświetlał emulsję na słońcu przez te szablony. W ten sposób uzyskał pierwszy, chociaż nie dający się jeszcze utrwalić, obraz fotograficzny. 1826 lub 1827 – powstała pierwsza fotografia, stworzona przez Francuza Josepha-Nicéphore'a Niepcego na wypolerowanej płycie metalowej Jako substancję światłoczułą wykorzystał on asfalt syryjski – związki bitumiczne wytworzone z ropy naftowej. Otrzymane przez niego zdjęcie było jednak bardzo niedoskonałe. 1839 – rok uznawany za właściwą datę wynalezienia fotografii. Francuz Louis Jacques Daguerre zademonstrował Akademii Francuskiej zdjęcie fotograficzne otrzymane na warstewce jodku srebra, powstałej w wyniku działania pary jodu na wypolerowaną płytę miedzianą pokrytą srebrem. Metoda Daguerre’a, zwana od nazwiska twórcy dagerotypią, pozwalała na otrzymanie poprawnego zdjęcia, ale tylko w jednym egzemplarzu, gdyż utworzony na płytce obraz był od razu obrazem pozytywowym. w tym samym czasie nad otrzymywaniem obrazów tworzonych przez światło pracował angielski uczony William Henry Fox Talbot. Naświetlając w ciemni optycznej papier powleczony jodkiem srebra uzyskał on – po wywołaniu kwasem galusowym – obraz negatywowy, w którym jasnym miejscom fotografowanego przedmiotu odpowiadał czarny strąt srebra. Następnie, naświetlając przez ten negatyw arkusz papieru pokryty warstewką chlorku srebra, otrzymywał obraz pozytywowy w dowolnej liczbie odbitek. 1839 – John Herschel na określenie procesu opracowanego przez Talbota wprowadził termin fotografia. Technika fotografii rozwijała się od tego momentu bardzo szybko. Już wkrótce płytki srebrne lub arkusze papieru zastąpiono płytkami szklanymi powleczonymi warstwą światłoczułą. Płytki te preparowano tuż przed wykonaniem zdjęcia, co wymagało przenośnej ciemni fotograficznej, w której można było dokonać tego zabiegu. 1861 – fizykowi Jamesowi Clerkowi Maxwellowi udało się uzyskać pierwszą trwałą fotografię barwną. 1907 – bracia Lumière wprowadzili na rynek pierwsze płyty do fotografii barwnej,Autochrome. Były one wyprodukowane na bazie barwionej skrobi ziemniaczanej. 1935 – wprowadzono do sprzedaży pierwszy współczesny trójwarstwowy film barwny –Kodachrome. większość współczesnych filmów barwnych, oprócz Kodachrome, wykorzystuje technologię stworzoną dla filmu Agfacolor w 1936. od 1963 – jest dostępny natychmiastowy materiał kolorowy firmy Polaroid Corporation. Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich już w roku 1839, kiedy to Kurier Warszawski wydrukował ogłoszenie firmy Fragetoferującej aparaty do dagerotypii. Rok później w Poznaniu i w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii. Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok 1887, kiedy chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, również w Warszawie, powstała wytwórnia aparatów fotograficznych i obiektywów FOS. Fotografia tradycyjna a analogowa Bardzo często fotografię tradycyjną (opartą na wykorzystaniu światłoczułych własności halogenków srebra) kompletnie mylnie określa się fotografią analogową. Jest to poważny błąd merytoryczny, gdyż fotografią analogową można określić proces reprodukcji obrazu z pomocą urządzeń elektronicznych analogowych (np. fotopowielacz). Wynikiem działania światła na taki element światłoczuły jest powstanie sygnału analogowego, a nie efektu fotochemicznego na błonie filmowej czy innym nośniku emulsji światłoczułej. (artykuł pochodzi ze strony Fotografia przedstawiająca ogólny widok Wieliczki od strony północnej wykonana została prawdopodobnie w latach 50. XIX wieku przez nieznanego fotografa. Zdjęcie naklejone jest na karton. Wieliczka w XIX w. – historyczne obiekty zatrzymane w kadrzeW środkowej części fotografii widoczne jest centrum miasta. Posuwając się od strony prawej do lewej widoczny jest kompleks Zamku Żupnego (k. XIII – XIX w.) z fragmentem murów i basztą, która zachowała się do naszych czasów. Nad kompleksem zamkowym widoczna jest wieżyczka zegarowa, rozebrana ok. 1860 r. Na podstawie zachowanych dokumentów stwierdzono, że zegar wieżowy wcześniej pojawił się w Wieliczce (pocz. XVI w.) niż na wieży ratuszowej w Krakowie. Zamek Żupny był siedzibą zarządu solnego przedsiębiorstwa, obecnie mieści się w nim Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka. Od 2013 r. Zamek znajduje się na Liście Dziedzictwa UNESCO. Następnie mijamy kościół parafialny św. Klemensa z zauważalną wieżą w stylu józefińskim i czterospadowym dachem. Obecna świątynia jest już trzecią wzniesioną na tym miejscu. Pod koniec XVIII w. trzy silne wstrząsy podziemne naruszyły mury kościoła. Został rozebrany a na początku XIX w. wzniesiony obecny kościół. Aktualny stan zawdzięcza przebudowom w latach 1881-1885. Z drugiego kościoła pochodzi XVII wieczna kaplica Morsztynów. Obok kościoła znajduje się dzwonnica ufundowana przez króla Jana III Sobieskiego. Wzniesiono ją z pieniędzy przekazanych wprost z dochodów żupnych przez żupnika Wawrzyńca Wodzickiego. Poniżej kościoła, w miejscu obecnych plant z pomnikiem Adama Mickiewicza, znajduje się budynek szybu Wodna Góra. Służył do transportowania wody z kopalni, którą następnie systemem rynien przesyłano do warzelni. W niej z solanki otrzymywano sól. Budynek został rozebrany w 1866 r. a szyb zasypany. Dalej na lewo od kościoła widoczne jest nadszybie szybu Regis przebudowane latach 1860-1861. To najstarszy z dostępnych szybów, powstał na polecenie króla Kazimierza Wielkiego w II poł. XIV w. Od 2012 r. ten szyb jest przeznaczony do obsługi turystów i kuracjuszy. Patrząc jeszcze bardziej na lewo fotografia obejmuje zabudowania późnobarokowego pałacu wybudowane przez braci Piotra i Jana Konopków w latach 80. XVIII wieku. Bracia zajmowali się handlem solą. W 1808 r. zespół pałacowy Konopków nabyła wielicka salina i przekształciła go na mieszkania służbowe administracji salinarnej. Od 2002 r. mieści się w nim Instytut Pamięci Narodowej. Wieliczka i kopalnia muzą fotografówPod zdjęciem, na kartonie ręcznie zapisane są inicjały M. 1826 lub 1827 r. rozpoczęła się fascynująca historia jednej z najmłodszych dziedzin sztuki, jaką jest fotografia. Ponad trzydzieści lat później bliżej nieznany fotograf zrobił pierwsze zdjęcie górniczego miasta Wieliczki. Jednak prawdziwy rozwój „wielickiej” fotografii nastąpił dopiero pod koniec XIX wieku. Z jednej strony przyczyniły się do tego nowe odkrycia i rozwiązania techniczne, z drugiej stale rosnące zainteresowanie skarbem polskich królów – kopalnią soli. Kopalnię i Wieliczkę fotografowali Awit Szubert, Jan Czernecki, Władysław Gargul i Alfons – dokument i dzieło sztukiPrzez minione 170 lat zawodowcy i amatorzy wykonali tysiące, mniej lub bardziej malowniczych ujęć kopalni, miasta i jego mieszkańców. Wiele z nich to prawdziwe, małe dzieła sztuki – angażujące, inspirujące czy wzbudzające emocje odbiorcy. Co jednak istotne, w kontekście dziejów Wieliczki, dawna fotografia jest nie tylko wybitnym dziełem czy osiągnięciem techniki, ale przede wszystkim formą rejestracji trwałego, pojedynczego obrazu. Każde zdjęcie to zatrzymana w kadrze niepowtarzalna chwila. Ten „namalowany” światłem i cieniem obraz używa uniwersalnego, czytelnego dla wszystkich języka, a przez swoją wyjątkowość i wspomnianą czytelność pozwala bez większego wysiłku odtworzyć nieistniejący już świat. Dzięki zachowanym, pierwszym fotografiom możliwa jest rekonstrukcja pierwotnego wyglądu obiektów historycznych, śledzenie zmian i – w konsekwencji – ochrona substancji zabytkowej. Paradoksalnie fotografia z jednej strony, stając się z czasem dziełem sztuki, jest nieodłącznym elementem dziedzictwa kulturowego świata, z drugiej – jako istotne źródło ikonograficzno-historyczne – staje się narzędziem jego ochrony. Najstarsza fotografia miasta Wieliczki

fotograf wieliczka zdjęcia do dokumentów