po każdej burzy wychodzi słońce! Nawet jeśli bieżąca sytuacja napawa nas niepokojnem - nie zapominajmy, że niedługo sytuacja się zmieni. W prognozach BNP… 346 likes, 19 comments - esencjaruchu on November 16, 2023: "Jest pewna sentencja, którą życie napisało i która posłuży mi jako wstęp do tego wpisu. B" Po burzy wychodzi słońce. "Po burzy słońce wychodzi zza chmur,i nad Krakowem zaświeci znów.O jednym marzę, o jednym wciąż śnię,Mistrzem będzie Wisełka, na pewno to wiem.Życie bym dał, za krakowską WisłęO jakże bym chciał, by znów była mistrzemO jakże bym chciałZ tysięcy klubów, ja wybrałem ten,Ten boski Krakowski nasz Po każdej "burzy" tym razem wietrznej, wychodzi słońce ☀️ 李 nie wiem jak Wy, ale my czujemy dzisiaj cudowny powiew pięknej pogody #styczen #luty #slonce #spacer #kolobrzeg #morze #morzebaltyckie Po każdej burzy wychodzi słońce! Dosłownie i w przenośni. Jutro powitanie szkoły! 李 Chyba większość dzieci i rodziców już zatęskniła za nauką w realu? 424 views, 13 likes, 0 loves, 0 comments, 4 shares, Facebook Watch Videos from Wioska indiańska MC BIZON Śląsk Karchowice zespół Wahpe To: Bo po każdej burzy zawsze wychodzi słońce . O tym, jak poznać dobrego trenera rozwoju osobistego, jak zmienia się życie po projekcie rozwojowym, a także o tym, czy rzeczywiście pozytywne myślenie zawsze działa, ze specjalistką rozwoju osobistego Anna Urbańską rozmawia Ilona Adamska. Jesteś specjalistą z zakresu rozwoju osobistego. Gdybym ja teraz chciała ruszyć ścieżką rozwoju dla siebie, od czego powinnam zacząć? Doskonałe pytanie! Od zastanowienia się! Czego chcesz, jakie masz cele i co rozwój miałby Ci dać? Obecnie na rynku rozwoju mamy nadmiar wszystkiego. Książek, płyt, programów, szkoleń, konferencji, treningów, sympozjów i podobnych imprez. Warto wiedzieć, czego dokładnie chcemy, jaki efekt, rezultat chcemy uzyskać. Bo inaczej można zginąć w gąszczu, jak ja to nazywam, chadzania na szkolenia. Optymistyczne jest to, że w naszym kraju dla tak wielu osób rozwój osobisty zaczął mieć znaczenie. Coraz więcej z nas rozumie, że „jak się nie rozwijasz, to się zwijasz”. Jednak to, co dla mnie jest niepokojące, to jakość tegoż rozwoju. Wokół nas całe mnóstwo osób, które dopiero co skończyły swoje własne pierwsze w życiu szkolenie, a już uczą innych, jak się powinni rozwijać. Więc od czego zacząć? Od bacznego przyjrzenia się temu, u kogo chcemy się rozwijać. Czy hasła, rzeczy, które głosi dana osoba, są spójne z tym, jaki jest, jak żyje? Ostatnio bardzo dużo dostaję maili i zaproszeń od dziesiątek, a może setek osób, które chcą zająć się moim rozwojem finansowym, moją wolnością finansową. I co? I kiedy patrzę na nich, przyglądam się ich życiu, ich finansom, to nie wydaje mi się, aby to były osoby, od których można się uczyć. Kiedy pytam ich o ich własne finanse, to z reguły kłopotem jest uiszczenie rachunku za kawę na wspólnym spotkaniu biznesowym. A kiedy spotkanie odbywa się w hotelu, to okazuje się, że auto takiej osoby zaparkowane jest gdzieś na uboczu, bo parking hotelowy jest za drogi. I oczywiście można by rzecz, że to oszczędność, ale mi to pachnie inaczej. Oni chcą nas uczyć obszaru, który dla nich samych jest wyzwaniem. Stąd, zaczynając jakikolwiek rozwój, u kogokolwiek, łącznie ze mną samą, warto nas sprawdzić, poprzyglądać się. Na ile specjalista w danym temacie nim jest na papierze, w Internecie i na broszurach reklamowych. A na ile jego życie, on sam jest chodzącym dowodem na prawdziwość tego, czego uczy. Ja tak robię, wybierając kolejny szczebelek mojego rozwoju własnego. Tak dla naszego bezpieczeństwa. Czy rozwój osobisty jest bezpieczny? A to zależy. Między innymi od tego, o czym rozmawialiśmy wcześniej. Na ile bezpiecznie wybierzemy sobie, po pierwsze ścieżkę rozwoju. Po drugie, z kim chcemy się rozwijać. I po trzecie, czy w obecnej sytuacji to, co wybierzemy, jest dla nas dobre? Jasnym jest, że jeżeli jesteśmy w jakimś dole życiowym, to pierwsze, co możemy zrobić, to przestać kopać dalej. Czyli zdecydowanie coś zmienić. Być może wówczas jakaś książka, szkolenie, spotkanie z coachem może stać się takim momentem przełomowym i dzięki niemu ruszymy z miejsca. Ale jednocześnie warto pamiętać, że żyjemy w czasach nadmiaru, więc i nadmiar narzędzi rozwojowych może nas przerosnąć. Ja mam swój patent na dokonywanie wyborów edukacyjnych. Przyglądam się po prostu, która dziedzina mojego życia aktualnie kuleje i na niej się wpierw koncentruję. Pod to wybieram książkę czy szkolenie. W ostatnim czasie odkryłam, że nie zniosę kolejnego spiczu motywacyjnego, szczególnie tego w wydaniu „mówców motywacyjnych” z żadnymi przeżyciami własnymi, a tylko tymi, których ktoś inny doświadczył. Mam motywację z wewnątrz. Na dziś jej nie potrzebuję. Dziś potrzebuję narzędzi, jak pewne rzeczy zrobić, co konkretnego, od czego zacząć i jak dalej „robić”. Jak po prostu działać. Nie chcę być kolejnym nadmuchanym balonem, z którego w kilka dni po szkoleniu schodzi powietrze. Jak sądzisz, dlaczego niektórzy ludzie ruszają „z kopyta”, niby zaczynają się rozwijać, a ich życie dalej stoi w miejscu? Myślę, że właśnie z tego powodu, że bywają na szkoleniach czy czytają książki tylko motywacyjne. Wydaje im się, że jak pójdą na kolejne szkolenie, to się zmotywują. A najlepiej, jak prowadzący ich zmotywuje. Mam takie przekonanie, że motywacja jest przereklamowana. Dlaczego? Na przykład trening sportowy. Brzuszki, pompki, przysiady. Czy zawsze mam motywację, żeby go zrobić? Absolutnie nie! Ale czy go robię? Tak, bo wiem, jakiego rezultatu oczekuję. I pomimo braku motywacji po prostu ruszam ciało i robię. Moim zdaniem tu chodzi bardziej o działanie, nie o motywację. Dlatego właśnie niektórzy po evencie ruszają z kopyta, a kilka dni później nic się nie dzieje, bo im motywacja spadła. Dlatego właśnie tak ważny jest wewnętrznie ustalony cel, to, po co to coś robię. Powód. Wtedy nie ma szansy, żebyśmy odpuścili. Poza tym sądzę, że wiele osób odpuszcza, kiedy przestaje odczuwać przyjemność. Kiedy pojawiają się pierwsze schody, podejście pod górkę czy inne wyzwanie. A rzecz w tym, żeby działać pomimo! Wiem, że jesteś fanką czytania. Jakie więc książki czytać, jakie omijać? Jaka była Twoja pierwsza książka, która coś wniosła do Twojego życia? No to teraz mam zagwozdkę. Kocham czytać. Codziennie czytam. Nawet gdy jestem „padnięta”, czytam choć kilka stron. Czasem w weekendy nic innego nie robię, tylko czytam. Moja pierwsza świadoma książka, lektury szkolne omijam, to „Potęga podświadomości”. Pamiętam, jaki szok przeżyłam, kiedy dotarło do mnie, ile rzeczy sama na siebie „ściągnęłam”. Korzystam z tej wiedzy każdego dnia. Kolejny przełom to „Maksimum osiągnięć” Briana Tracy’ego. Jego 12-etapowy system stawiania celów opisałam w swojej własnej książce i stosuję go do dziś, zawsze wtedy, kiedy stawiam swoje nowe cele. Ale największym przełomem była dla mnie książka Ewy Foley „Zakochaj się w życiu”. Zakochałam się nie tylko w życiu, ale również w wielu jej rozdziałach. To był początek mojego rozwoju. Jakie książki omijać? Dla mnie każda, którą wzięłam w swoje ręce, coś mi dała. Były takie, które odłożyłam na półkę po przeczytaniu wstępu, i takie, do których wróciłam po latach. Myślę, że to zależy od naszej obecnej chwili w życiu, czy dana książka jest dla nas akurat właściwa. Ostatnio spotkało mnie wiele rozczarowań towarzyskich. Niektórzy moi bliscy kompletnie nie rozumieją mojego stylu życia. Wielu z moich znajomych, kiedy się zaczęłam rozwijać, odsunęło się ode mnie, dlaczego? O, witaj w klubie. Pamiętam, kiedy jakieś dwa lata temu wraz z moim partnerem postanowiliśmy przejść bardzo ambitny i zaawansowany projekt rozwojowy, zostaliśmy uprzedzeni, że zajdą zmiany. T Harv Eker, jeden z trenerów w tym projekcie, powiedział, że jeśli się rozwijasz, mogą zadziać się dwie rzeczy: ludzie będą od ciebie odchodzić albo Ty będziesz odchodzić od ludzi. Wiele osób tego nie zrozumiało. Jednak szybko się przekonały jak to jest. Wyobraź sobie, idziesz na imprezę do znajomych, na grilla do przyjaciół i zaczyna się jazda. Kto z kim śpi, kto kogo zdradził, kto jest idiotą, a kto naiwniakiem. Kto zmienił samochód, kto źle wychowuje dzieci albo kto coś powinien, a czegoś nie. Znane? A Ty siedzisz, słuchasz i zadajesz sobie to niezwykłe pytanie: „Co ja robię tu?”. Czujesz, że nie obchodzi cię kompletnie plotkowanie. Twoja uwaga jest skoncentrowana gdzieś indziej. Czujesz, że przestajesz rozumieć niektórych ludzi, ich schematy działania i sens ich słów. Ja wierzę, że jeśli ktoś od nas odchodzi, to po to, aby zrobić miejsce dla lepszej, bardziej wartościowej osoby. Co ma wspólnego rozwój z pozytywnym myśleniem? Ostatnio, na wspaniałym szkoleniu, Anthony Robbins, światowej sławy trener i coach, powiedział, że pozytywne myślenie to „shit”, za przeproszeniem. I ja się z tym zgadzam. Jak słyszę, że wystarczy tylko pozytywnie myśleć, to wszystko będzie dobrze, to czuję się rozbawiona. Że niby samo się zrobi??? Nie ma opcji. Zgadzam się, że warto myśleć dobrze, być pozytywnie nastawionym, mieć optymistyczne patrzenie na świat. Jednak to wszystko razem wzięte nie zadziała. Bo do tego wszystkiego potrzebne są decyzje i działania. To tak, jakby ktoś myślał intensywnie o wygranej w lotto, a nawet nie wysłałby kuponu. Osoby, które prawdziwie się rozwijają, poza pozytywnym myśleniem, jeszcze działają. To ruch daje energię. A energia daje działanie. A wyższa energia zawsze wygrywa. Jakimi ludźmi się więc otaczać? Ja lubię otaczać się ludźmi, którzy są dla mnie wyzwaniem intelektualnym. Takimi, z którymi czuję się swobodnie. Tymi, przy których mogę być sobą. Mówić o swoich odczuciach, emocjach. Uwielbiam ludzi, od których mogę się uczyć. Takich, którzy uważają rozwój za wartościowy. Unikam narzekaczy, maruderów, leni i takich, którzy wiedzą wszystko. Nawet to, co czuję, co myślę i co chcę powiedzieć. Jesteś osobą aktywną, prowadzisz kilka firm, uczysz się. Jak na co dzień motywujesz się do działania? Jak dajesz radę łączyć swoje role życiowe, które piastujesz? Często nazywam siebie robotem wielofunkcyjnym. Rzeczywiście pełnię wiele ról: mamy, partnerki, córki, coacha, trenera, prezesa i pani swojej kotki. Myślę, że są dwie rzeczy, które pozwalają mi radzić sobie z tymi rolami. Po pierwsze uwielbiam mieć poukładany dzień. Więc otaczam się żółtymi karteczkami, na których zapisuję rzeczy do zrobienia. Mam zapisane to często nawet w kolejności, jakiej to robię. To ułatwia i powoduje, że wszystko dzieje się w naturalnej kolejności. Po drugie ustawiam priorytety, co jest w danym momencie dla mnie najważniejsze. To tak jak w tej chwili. Teraz jestem skoncentrowana na tym, żeby odpowiedzieć wyczerpująco na pytanie. Z kolei jak odpoczywam, to na maksa. Jak pracuję, to też na maksa. A jeśli chodzi o moją motywację do działania, to tak naprawdę mam ją w sobie. Czuję się generalnie nieustająco zmotywowana. Ale ważniejsze jest to, z czego ten stan wynika. U mnie z jasno określonych celów. Wiem, dlaczego coś robię. I to mi daje energię do działania. Powiedz, kiedy wszystko się przeciwko Tobie sprzysięga, jak sobie z tym radzisz? Moje ulubione powiedzenie brzmi: „Miej cierpliwość. Wszystko jest trudne, zanim stanie się łatwe”. Więc kiedy przychodzi trudniejszy czas, pamiętam, że niebawem będzie lepiej. Wiem, że i to minie. A poza tym szukam szybkich sposobów na zajęcie się sprawą, która mnie aktualnie spotyka. Staram się zadziałać, aby wrócić szybko do dobrego stanu, do czucia się dobrze. Nie czekam na to, co mi los przyniesie, raczej staram się mieć wpływ. Wiem, że nie wszystko ode mnie zależy, więc jeśli nie mogę z tym czymś, niczego zrobić, to niczego nie robię. Obserwuję okoliczności i staram się spaść na cztery łapy, żeby się jak najmniej potłuc. Jak to mawiają niektórzy: „Po burzy przychodzi słońce”. Przyznam się szczerze, że trochę obawiałam się tej książki. Tytuł "Zdradzona" brzmi tak złowieszczo. Od razu zakłada, że bohaterce wcale nie będzie łatwo. Magdalena Krauze postanowiła zmierzyć się z problemem zdrady w swojej książce.➖Joanna wiodła w miarę spokojne życie, jeśli można tak napisać biegając od obowiązków domowych do tych w pracy. Mąż, dwójka dzieci, dom na kredyt. Czyli zwyczajna rodzinka. Jednak naszej bohaterce od jakiegoś czasu jest dość ciężko. Częste delegacje męża sprawiają, że coraz więcej obowiązków na nią spada. Jednak jak to kobieta, zaciska zęby i stara się by jakoś to wszystko pogodzić. Niestety okazuje się, że częste wyjazdy Roberta nie mają nic wspólnego z jego pracą.. Czy Joanna poradzi sobie z nową rzeczywistością?➖Kiedy kobieta powinna zauważyć, że jest zdradzana? Wszak w długim związku różnie bywa i już nie możemy liczyć na takie zainteresowanie partnera jak na początku znajomości. A wiadomo, że same wpadamy w codzienną rutynę i nie w głowie nam dogadzanie mężowi. Jednak powiedzenie, że żona dowiaduje się ostatnia jest niestety boleśnie prawdziwe. Mimo, że Joanna szybko przeszła do czynów i nie lamentowała za długo nad swym losem, to tak naprawdę nie miała na to czasu mając na głowie cały dom, dwójkę dzieci i jeszcze zarządzanie firmą, gdyż dostała awans. Bardzo podziwiam główną bohaterkę i mam cichą nadzieję że też umiałabym się właśnie tak zachować w tej sytuacji. Nie ma kompromisów. Trzeba wtedy postawić na siebie i wierzyć, że wszystko będzie dobrze. Książkę czytało mi się bardzo dobrze, mimo ciężkiego tematu jest lekko napisana. Cieszę się, że kończy się ona happy endem. Mimo początkowego strachu książka nastraja pozytywnie, bo po każdej burzy wychodzi słońce."Joanna jest po czterdziestce. Ma wymarzony dom, satysfakcjonującą pracę, w której spodziewa się awansu, cudowne dzieci oraz wspaniałego męża. Ostatnimi czasy mąż jest jakby mniej wspaniały, bardzo często wyjeżdża na delegacje, a kiedy jest w domu, nie rozstaje się z telefonem. Joanna nie może zrozumieć zachowania Roberta, ani dystansu, jaki nagle pojawił się między nimi. Dzięki skutecznym namowom sąsiadki, podstępem przechwytuje telefon po tym co znajdzie w telefonie Roberta będzie umiała stawić czoło faktom?Czy znajdzie w sobie siłę, aby uporać się z katastrofą we własnym życiu i być przy tym wsparciem dla przyjaciółki, która teraz bardzo jej potrzebuje?" Niestety, z powodu szalejącej epidemii koronawirusa, w tym roku nie zobaczymy znanych sportowców w strojach zaprojektowanych przez 25-letnią Sonię Siepielską. Powodem jest przełożenie terminu Igrzysk Olimpijskich, jak i wszystkich innych ważnych rozgrywek sportowych. W rozmowie z nami Strzałkowianka opowiedziała o tym jak radzi sobie w tym trudnym okresie oraz w jaki sposób 4F pomaga w walce z epidemią.– Myślę, że jest to ciężki czas dla nas wszystkich. Zarówno jeśli chodzi o kwestie zdrowotne, jak i biznesowe. Trzymam mocno kciuki, aby każdy z nas wyszedł z tej sytuacji jeszcze silniejszy. Na pewno jest to dla nas pewnego rodzaju sprawdzian – cierpliwości, wytrzymałości i zrozumienia drugiego człowieka. Mam to szczęście, że nikt z moich najbliższych nie zachorował i mam ogromną nadzieję, że za jakiś czas będę mogła powiedzieć to samo. Aktualnie jestem w Warszawie, gdzie spędzam czas w domu chroniąc tym samym zdrowie swoje, jak i moich bliskich. Z rodziną kontaktuję się głównie za pomocą komunikatorów i wideokonferencji. Dopóki sytuacja nie wróci do normalności, na pewno nie będę narażać zdrowia rodziny, a w szczególności zdrowia osób w starszym wieku. Mimo, iż w Warszawie liczba zakażeń stale wzrasta, nie zamierzam wracać do domu. Przy zachowaniu odpowiednich środków ostrożności, czuję się tutaj bezpiecznie. Więcej w Kurierze. Ten zachwyt po prostu nie przemija, wiedziałam już to od pierwszych stron kolejnego tomu serii "Tajemnice", choć byłam pewna, że pierwszego tomu nie uda się przebić w jego cudowności! Udało się. "Ty albo żadna" to prawdziwy majstersztyk i jestem po prostu w tej części zakochana, chociaż byłam pewna, że się nie uda mnie bardziej rozkochać w tej historii rodzinnej. Teraz jestem bardziej niż pewna, że to jest właśnie moja ukochana seria, a kolejnych tomów wyczekuję z niecierpliwością i otwartym zaczyna rozumieć, że nadszedł czas zmierzyć się z przeszłością i wyjawić skrywaną przez pokolenia rodzinną tajemnicę. Czy opowie, co zdarzyło się we dworze, którego atmosferę tak bardzo pragnie odtworzyć? Przed czym tak naprawdę usiłował uchronić swoje wnuczki dziadek Konstanty? I czy mu się to udało?Przede wszystkim, nie jest to tak słodka i ociekająca radością część jaką była jej poprzedniczka. Mamy tu prawdziwe tajemnice, takie naprawdę z prawdziwego zdarzenia. Cieszę się ogromnie, że został poruszony temat przeszłości Adeli, bo jest nieszablonową postacią, najsilniejszą na świecie, jest osobą, którą chciałabym się stać w przyszłości. Ciepłą i jednocześnie niesamowicie silną. Jest babcią, którą, uwierzcie mi na słowo, chcielibyście mieć, bo ma największe serce raz kolejny czułam, jak książka otula mnie i moje serce jak najcieplejszy koc. Jak ogrzewa duszę i nakleja plaster na złamane serce. Balsam dla serca i duszy. Nic dziwnego, że tak bardzo pokochałam tę serię, skoro jest najlepszym co mnie w tym roku czytelniczo spotkało. Chociaż jest typowym romansem, same happy endy, to lubię jak bohaterom dzieje się dobrze. Przecież nie samymi dramatami i zawiłościami człowiek żyje. Wbrew pozorom, ta seria nauczyła mnie właśnie tego, że po każdej burzy wychodzi miała podsumować przygodę, jaką przeżyłam czytając tę książkę i jej poprzedniczkę, myślę, że to była cudowna przygoda i na tych książkach się nie zakończy, sięgnę po poprzednie i kolejne książki autorki. Tak rozkochać mnie w swoim piórze potrafi tylko Magdalena Kordel. Najlepsza odpowiedź Aż się dziwię, że nie wstawiłeś do pytania obrazka jakiegoś Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 08:53 po kazdym czwartku jest pite blocked odpowiedział(a) o 08:56 Tak, ale to też działa w drugą stronę. Zawsze. W końcu musi wszystko się uspokoić. Może odrazu lać i słońce i...nie tęcza raczej nie wyjdzie na ogół tak- słońce powinno wyjść (chyba że taka sytuacja ma miejsce w godzinach popołudniowych rzędu 15-18, to już tak średnio); przecież burza to przeważnie krótkotrwałe załamanie pogody (zazwyczaj trwa do ok. 2-3 h); to nie jest to samo co deszcz ze strefy, kiedy jest w stanie padać Ci nawet przez 3-4 dni z rzędu (rok temu, pod koniec kwietnia i w maju doświadczyłem czegoś takiego); nie zmienia to jednak faktu, że w sumie z 2 złego wolę ciągły, ale słaby/umiarkowany deszcz przy niższej temp. (10-20 C) niż nawalne opady z grzmotami, piorunami (i jeszcze innymi fajerwerkami na niebie) poprzedzone upalnymi lub gorącymi chwilami- pogoda jest pod psem cały czas, ale nie jest tak niebezpiecznie :'( Tak ale samo nie przyjdzie Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub

po każdej burzy wychodzi słońce